Deze zondag

Deze zondag
Aanstaande zondag lezen wij het verhaal van iemand die wij in de loop van de geschiedenis de ‘ongelovige Thomas’ zijn gaan noemen. Toch is het maar de vraag of die aanduiding hem wel recht doet. Thomas vertrouwt het paradijs niet. Daarvoor heeft hij misschien wel teveel gezien. Hij is er niet bij als de halleluja-liederen worden aangeheven. Thomas is bij de stervenden. Bij degenen die het onderspit delven. Bij de mensen die vergeten worden. Hij is daar waar de camera’s niet staan, waar de voorpagina’s niet mee gevuld zijn. Thomas is elders.

En daarom gaat hij ook niet meteen mee met de Paasjubel van de andere leerlingen. Hij wil de Jezus zien die hij heeft leren kennen als de partijganger van hen die niet meetellen. Hij wil hem zien die geleden heeft aan de wonden van deze wereld. Anders gelooft hij het niet. Anders deugt het voor hem niet.

En daarom wil hij die wonden zien. Hij wil weten of die opgestane wel dezelfde is als die gekruisigde Heer. En daarin kon hij ons nog wel een tot een groot voorbeeld worden. Juist ook in deze credocrisis. Thomas doet het niet met oppervlakkig idealistisch gepraat. Hij wil dat degene die zich bevrijder durft te noemen, zelf weet wat de afgrond is. Want hoe zou hij ons anders van die afgrond kunnen bevrijden?

Aanstaande zondag gaan we Thomas rehabiliteren. Met prachtig vioolspel van Liselot Blomaard en Hannelore De Vuyst. Om nieuw vertrouwen te hervinden. Broodnodig deze dagen.

Ad van Nieuwpoort
 
terug