Moed houden!

Moed houden!

Hoe houden we de moed erin? Het is ook de vraag van Abram. Dat beloofde land valt zo tegen. Honger en oorlog. ‘Mijn gaan is vruchteloos’, zo roept Abram. Hij staat met lege handen, zonder enig toekomstperspectief. De verteller maakt het leven niet mooier dan het is. En daarmee komt dat verhaal van Abram zo realistisch dichtbij.

Maar in zijn donkere nacht is daar wel een stem. Een stem die hem herinnert aan zijn uittocht uit dat verslavende Oer. En een stem die hem herinnert aan de belofte van een nieuwe wereld. Abram wil wel vertrouwen maar smeekt om houvast. Een klein teken dat het waar is.

Een wonderlijke worsteling in de nacht wordt het. Het visioen wordt eindeloos bedreigd door roofvogels. Stemmetjes die ons naar beneden willen halen. Ons ontmoedigen en vernederen. En Abram doet er alles aan om die roofvogels weg te jagen. En dan ziet hij het. Soms even: er is iets waar we nooit meer achter terug kunnen. En dat is de liefde die ons het eerst heeft liefgehad. ‘Verbond’ noemt de bijbel dat. ‘Vrees niet!’, zegt die stem. ‘Houd moed!’.

Daar waagt Abram het mee. In een weerbarstige werkelijkheid, waarin niets zeker lijkt dan alleen de naam die zegt ‘Ik zal met je zijn’.

Ondanks de lamleggende golven komen we toch samen aanstaande zondag. Heel veilig op afstand. En voor wie toch liever thuisblijft is er een uitstekende onlineverbinding. Om 10 uur in de Duinzichtkerk.

Om de moed er een beetje in te houden.
terug