Deze zondag

Deze zondag

Mozes is dood. Zo gaat het verhaal van komende zondag. Hij heeft zijn mensen van alles meegegeven. Tal van verhalen die gaan over hoe je je leven zou kunnen leven. Een woestijntocht lang heeft dat geknechte volkje met vallen en opstaan kunnen ontdekken wat echt bevrijd leven is. Maar nu is de grote leermeester er niet meer en moet het volk op eigen benen leren staan. Er was een wenkend perspectief, een visioen. Maar nu moet dit volk het zelf stukje bij beetje wat gaan opzoeken en waarmaken. Het enige wat ze hebben is wat Mozes hun heeft nagelaten.

Wat geleerd is moet nu geleefd worden. De belofte van het beloofde land is niets anders dan de belofte van het goede leven. Maar hoe vind je dat? Daarover gaat het eerste boek van de profeten. Het boek Jozua. De naam van dit boek zegt alles al. Joshua, Jezus betekent: Hij bevrijdt. En de vraag is nu hoe die bevrijding gestalte kan krijgen. Beloofd land is in de bijbel nooit een gefixeerd bezit, maar een geschenk, een geheim. Iets dat steeds weer opnieuw ontdekt moet worden. Het is het leven zoals bedoeld. Maar wat een strijd, wat een geworstel om dat af en toe te vinden.

Nee, het verhaal van Jozua gaat niet over een militaire operatie, maar over de worsteling van de intocht in het goede leven. Een worsteling die we allemaal wel kennen. Ook in deze tijd. Met welke lessen gaan we het bevrijde leven na corona aan? Of vallen we zo meteen weer met zijn allen terug in het ‘oude normaal’?

Daarover gaat het zondag. Met één woord dat alles draagt. Een woord van die vreemde Mensengod zelf die zegt: ‘Ik zal je niet verlaten’. Daarin dompelen wij onszelf maar onder. Met mooie muziek van Albinoni en Scarlatti.

Om moedig het goede leven af en toe kunnen vinden.

Ad van Nieuwpoort

terug