Vandaag lezen wij: 

Genesis 19

1)         De twee engelen kwamen naar Sodom in de avond
            en Lot zat in de poort van Sodom.
            Lot zag hen en stond op, hun tegemoet.
            Hij boog zich met het aangezicht ter aarde.
2)         Hij zei:
                        Zie toch, mijne heren
                        Ga mee toch, deze kant op, naar het huis van je knecht,
                        overnacht hier, was je voeten
                        en morgenvroeg vervolg je dan je weg.
            Maar zij zeiden:
                        Nee,
                        wij overnachten op het plein!
3)         Hij drong sterk bij hen aan.
            Toen gingen ze mee zijn kant op
en kwamen in zijn huis.
            Hij bereidde hun een maaltijd met wijn,
            hij bakte matses en zij aten.
4)         Ze waren nog niet ter ruste gegaan
            of de mannen van de stad, de mannen van Sodom, omsingelden het huis,
            van jong tot oud
            het gehele volk, niemand uitgezonderd.
5)         Ze riepen naar Lot en zeiden hem:
                        Waar zijn die mannen die vannacht bij jou zijn gekomen?
                        Naar buiten met ze, geef ze ons,
                        dan zullen we kennis met hen maken!
6)         Lot ging naar buiten
Stond voor hen in de deuropening,
            de deur sloot hij achter zich.
7)         Hij zei:
                        Mijn broeders,
Doe toch geen kwaad!
8)                     Zie toch
                        ik heb twee dochters,
die geen man bekend hebben
                        die zal ik naar buiten brengen, naar jullie.
                        Dan doen jullie maar met ze wat je wilt
                        maar deze mannen doe je niets
want daarom zijn zij hier gekomen onder de schaduw van mijn dak gekomen.
9)         Ze zeiden:
                        Ga opzij!
            Ze zeiden:
                        Die komt hier als vreemdeling
                        En wil onze rechter zijn.
                        Nu zullen we jou meer kwaad doen dan hen!
            Met kracht drongen ze op tegen die man, tegen Lot
            en traden naar voren om de deur open te breken.
10)       Maar de mannen staken hun handen naar buiten,
            en trokken Lot het huis in
            en sloten de deur.
11)       De mannen die bij de ingang van het huis stonden
            sloegen ze met blindheid,
            van klein tot groot
            zodat zij niet meer in staat waren de ingang te vinden.
12)       De mannen zeiden tot Lot:
                        Wie heb je hier nog meer?
                        Een schoonzoon, je zoons, je dochters,
allen die bij jou horen in deze stad?
                        Leid ze uit, weg uit deze plaats!
13)                   Voorwaar, verderven gaan wij deze plaats
                        want groot schreeuwen is tot voor het aangezicht van JHWH gekomen.
                        JHWH heeft ons gezonden om haar te verderven.
14)       Lot ging naar buiten
            en sprak tot zijn schoonzoons die met zijn dochters waren
            en zei:
                        Sta op, trek weg
                        weg uit deze plaats!
                        Verderven gaat JHWH de stad.
                        Maar zijn schoonzonen lachten hem uit.

15)       Toen het morgenrood daagde,
            dwongen de engelen Lot:
                        Sta op
                        neem je vrouw en je twee dochters die zich hier bevinden
                        dat je niet wordt weggevaagd door de schuld van de stad.
16)       Hij talmde nog
            maar de mannen grepen zijn hand
            en de hand van zijn vrouw
            en de hand van zijn twee dochters
            omdat JHWH hem wilde sparen.
            Ze lieten hem uittrekken.
            Pas buiten de stad lieten ze hem los.
17)       En het geschiedde
            terwijl ze hen naar buiten hadden laten uittrekken,
dat hij zei:
                        Red je leven
                        kijk niet om
                        en sta niet stil, in heel de omstreek niet,
                        maar vlucht naar de bergen
                        dat jij niet mee wordt weggevaagd.
18)       Lot zei tot hen:
                        Ach nee toch, heren!
19)                   Zie toch
                        je knecht heeft toch genade gevonden in je ogen
                        en groot is de trouw die jij mij bewijst
                        door mij in leven te laten.
Maar ik
vluchten naar de bergen kan ik niet,
dan haalt het kwaad mij in
en sterf ik.
20)                   Zie toch
                        deze stad is nabij genoeg om naartoe te vluchten
                        - ze is klein -.
                        Laat mij daarheen vluchten
                        - het is toch maar een kleine stad? –
                        dat ik in leven blijf?
21)       Hij zei tot hem:
                        Zie, ook wat dit betreft hef ik je aangezicht op:
                        Ik zal niet ondersteboven keren
                        de stad waarover je hebt gesproken.
22)                   Haast je, vlucht daar naar toe
                        want ik kan mijn woord niet doen
                        voordat jij daar bent aangekomen.
            Daarom roept men de naam van de stad: Zoar – ‘Kleintje’

23)       De zon ging op over de aarde
            toen Lot in Zoar aankwam.
24)       En JHWH liet het regenen over Sodom en Gomorra
            zwavel en vuur
            van JHWH, uit de hemel.
25)       Hij keerde de steden ondersteboven,
            heel de omstreek,
            allen die in de steden zaten
            en alles wat opgekomen was uit de akker.
26)       Zijn vrouw, achter hem, keek om
            en ze werd een zoutpilaar.

27)       Abraham begaf zich vroeg in de morgen
            naar de plaats waar hij had gestaan voor het aangezicht van JHWH.
28)       Hij tuurde in de richting van Sodom en Gomorra
            en over heel het land van de omstreek.
            Hij zag: rook steeg op van de aarde
            als de rook van een smeltoven.
29)       En het geschiedde
            toen God de steden van de vallei verdierf
            dat God Abraham gedacht:
            hij liet Lot midden uit de omkering weggaan
            toen hij de steden waarin Lot woonde ondersteboven keerde.