Deze Zondag

Deze Zondag
Daarover gaat het misschien wel in dat universele verhaal van Jozef. Het zet komende zondag in met de mededeling dat de honger zwaar was in het land. En met honger wordt in de Bijbel ook altijd de mentale, geestelijke honger bedoeld. Er is iets kapotgegaan in het land van belofte. Ze hebben daar hun ziel verkocht. De broederschap op het spel gezet. En het lijkt niet meer goed te komen. Ze daalden af om in het land van de dood hun brood te halen. Want daar was iemand die de dood wist om te keren in leven. Voorraadschuren vol graan in magere jaren.

Ze stonden oog in oog met de broeder die zij wilden uitwissen. Jozef herkende hen, maar zij herkenden Jozef niet. En zonder dat ze het in de gaten hebben worden ze afgepeld tot op hun ziel. Radeloos zijn ze omdat ze maar niet loskomen van wat kapot is gegaan. Ze kunnen er eenvoudigweg niet voor wegrennen. Ze moeten het aangaan. Een vreemde weg is het. Met vele vragen. Jozef wilde de kleinste broeder zien. Want daar gaat het om. Om die kleinste, om die zwakste. Hoe gaan we daarmee om? Daaraan zal worden gemeten of een samenleving nog menselijk is.

En daarom moeten ze terug, opnieuw afdalen naar die broeder die zij niet herkennen. En nu met Benjamin, de kleinste. Het is een kwestie van leven of dood. Dat voelen ze allemaal. Maar waarom? Jozef brengt de twaalf weer bij elkaar. Allemaal op hun plek. Ze moeten het alleen nog zien en herkennen. Menselijke broederschap is een geheim dat je niet via een AI-knop tevoorschijn kan toveren. Het moet ontdekt worden, wil die geestelijke weerbaarheid zijn werk kunnen doen.

Daarover gaat het komende zondag. Brood voor het hart in onzekere tijden. En tot onze vreugde komt Hermine Deurloo die met haar mondharmonica de woorden lichte vleugels zal geven. Mis het maar niet. Een betere besteding van moederdag is er niet.

Ad van Nieuwpoort
 
terug