Deze Zondag

Deze Zondag
Pinksteren

‘We bewegen ons als losse atomen naast elkaar, ieder opgesloten in een eigen verhaal waarin alle anderen tot figuranten zijn gereduceerd’, zo schrijft Roxane van Iperen in haar zeer lezenswaardige essay ‘Ik zie wat ik geloof’. Ze schrijft: ‘Identiteit wordt een project van voortdurende verandering en maakbaarheid ondersteund door consumptie en door netwerken waarbij je je, even en als het zo uitkomt, aansluit maar zelden nog verankerd in een gezamenlijk verhaal. 

Precies dat is het geval in dat grootse verhaal van Jozef, dat we deze weken lezen. De zonen van Jakob waren bedoeld om een beloftevolle gemeenschap te worden. Een zegen voor de aarde. Maar wat we zagen is broedertwist en verdeeldheid. Het ging niet goed, zo zag Jozef. Maar hun verdeeldheid werd ineens opgeheven door de gezamenlijke haat tegen die ene broeder, hun zondebok. En je vraagt je af of het ooit nog goed zal komen. 

Maar door dezelfde broeder die zij gezamenlijk haatten worden ze afgepeld en komen ze tot het besef dat broederschap niet een luxe is maar een kwestie van leven of dood. Zonder de zorg voor de minste broeder zullen ze in de magere jaren van honger sterven. En die ontdekking van de broeders maakte het voor Jozef mogelijk zich aan hen bekend te maken. 

Het wordt Pinksteren in het verhaal van Jozef. Dat wat almaar verborgen bleef komt ineens aan het licht doordat Jozef zich openbaart. Wat ze nooit uit zichzelf zouden kunnen geloven, gebeurt: de Jozef die zij wilden uitwissen omhelst en kust hen. En daarmee ziet ineens alles er anders uit. Hun verhaal van schuld en haat wordt herverteld als een bevrijdingsverhaal. Als een verhaal ten leven. Wat niemand voor mogelijk hield, gebeurt: ze verstaan elkaar als broeders, ja als kinderen van die ene vader.

Pinksteren maakt dat we niet langer als atomen langs elkaar leven, met ieder zijn eigen werkelijkheid, maar dat we een gemeenschap worden rond het wonder van de liefde dat ons kust en omhelst. We gaan ervan eten, drinken en zingen. Opdat we net als de oude vader Jakob een beetje opademen in deze verwarrende tijden. 

Ad van Nieuwpoort


 
terug