Deze Zondag

Deze Zondag
Vinden en worden gevonden

We zijn onze vader kwijtgeraakt. Zo typeerde de theoloog Van Gennep alweer even geleden de gezagscrisis waarin onze westerse cultuur terecht was gekomen na de jaren zestig. En met die vader bedoelde hij niet de harde, autoritaire hand die wel even orde op zaken zou stellen, maar hij bedoelde daarmee het dragende, liefdevolle anker in ons denken en leven. We zien ook deze dagen dat achter de autocratische verleidingen een diep verlangen schuilgaat naar gezag. Naar iemand die de weg wijst. Die niet volgt, maar leidt. En als we niet uitkijken wordt de leegte die de verloren vader heeft achtergelaten gevuld door krachten die doen alsof ze hoop bieden maar uiteindelijk elke hoop elimineren.

Komende zondag wordt de oude vader Jakob op de wagen van de Farao getild om af te dalen naar Egypte om daar zijn zoon, die hij dood waande, in levende lijve weer te zien. Ooit riep hij dat hij wilde afdalen naar het dodenrijk om zijn zoon. En nu gaat hij het nog doen ook. Die zoon die hij was kwijtgeraakt wordt gevonden. En als ze elkaar wenend omhelzen horen we de oude vader zeggen: ‘Nu kan ik sterven, nu ik jouw aangezicht heb gezien: je leeft nog!’

We lezen naast dit verhaal ook het beroemde verhaal over de verloren zoon. Een verhaal dat zich spiegelt aan het verhaal van Jozef. In het verhaal van Jozef is het de zoon die verlangt naar zijn verloren vader. In de gelijkenis is het de vader die elke dag op de uitkijk staat om zijn verloren zoon te vinden.

Een verloren vader en een verloren zoon. Ze komen zondag tot hun bestemming. Wat een feest om juist dit verhaal te mogen lezen nu drie studenten hebben aangegeven belijdenis van het geloof te willen doen en één van hen ook zal gedoopt worden. De Duinzichtcantorij onder leiding van Erjan van der Velde zingt en onze eigen Joël Boone zit aan het orgel.

Om te vinden en te worden gevonden. Daar doen we het voor.

Ad van Nieuwpoort
 
terug