Deze zondag

Deze zondag

Op vrije voeten....

Voor wie of wat gaan wij in ons leven niet regelmatig door de knieën? Wat hebben we niet over voor wat anderen vinden van wat hoort of moet? Wat geven we niet op voor zaken die belangrijk worden geacht? Voor een glanzende carrière bijvoorbeeld, waarin we onszelf misschien wel kwijtraken. Wat doen we niet allemaal om aardig gevonden te worden, terwijl we misschien wel steeds meer vervreemd raken van wie we zijn en wat we zouden willen? Welke rol speelt status en geld niet in de beslissingen die we nemen? Wat zijn de paradigma’s waar iedereen van uit gaat maar die soms wel lijken op de tralies van een gevangenis?

In het bevrijdende bijbelverhaal worden al die machten waar wij regelmatig voor de knieën gaan ‘goden’ genoemd. Goden die ons vernederen, ons tot slaaf maken en ons verhinderen om te worden die we zijn. Het adagium van het slothoofdstuk van het profetenboek Jozua is dan ook: Geloof niet in God, maar dien JHWH! Het klinkt ons misschien wat vreemd in de oren dat dit zo in de bijbel aan de orde komt, maar het behoort tot de kern van zijn kritische boodschap. Uittocht uit het slavenhuis betekent dus ook uittocht uit het knechtschap van religieuze machten die de mens kleineren en maken tot onderworpen schepselen.

De theoloog Ton Veerkamp schrijft ergens dat ‘God’ een woord is dat staat voor dat wat in een samenleving het hoogst genoteerd staat, waar mensen achteraan lopen, wat de dienst uitmaakt. Daarom komt het erop aan die goden te herkennen en te ontmaskeren. Het is precies wat Jozua doet voordat hij sterft. Wil dat veel belovende land echt een land van shalom zijn, zullen we ook in ons eigen leven die machten te lijf moeten gaan. En ontdekken dat er één is die anders is. Die niet past in het algemene godenrijtje. Eén die ons bij name kent en niets liever wil dan dat wij leven als bevrijde en geliefde mensen.

Daarover gaat het aanstaande zondag. Opdat wij goed toegerust opgaan naar een, hoop ik, ‘nieuw normaal’. Met ontroerende viool- en celloklanken. En met liederen die ons een hart onder de riem steken.


Ad van Nieuwpoort

terug